لایق وصل تو که من نیستم.....

چه سخت بود دوری هفت ساله از قطعه ای از بهشت، جز عدم توفیق چه میتوان نامش گذاشت ؟ وقت قحطی هفت ساله نور گنبد طلایش در کویر چشمانم پایان پذیرفت هوایم بارانی شد و نیل دیدگانم جاری ، جای همه شما را خالی کردم چه صفایی دارد آن صحن و سرا ، از همه گذشتگان بصیرمان یاد کردم که روزها طی مسیر میکردند تا مهمان ضامن آهو شوند تا ضامن آنها  شود در دو سرا، روح همه آنها شاد باد، و این سفر کاری عجیب برکت داشت  شب تولد جوادالائمه(ع) رسیدیم و تا روز تولد شاه مردان تحت سایه لطفش بودیم و البته یک تجربه ناب هم بود که کمتر نصیب عاشقان حضرت میشود و آن مهمانی چاشتی بود در سرای او که امیدوارم این حس  کم نظیر نصیب همه دوستان شود انگار سفره ای از بهشت بر روی زمین کشیده بودند.......خداوند توفیق زیارت علی بن موسی الرضا را به همه ما عنایت فرماید ....لایق وصل تو که من نیستم ......

/ 2 نظر / 7 بازدید
م.الف

چه خوب است رفت و در صحنی که صاحب بزرگوارش ضامن است نشست فکر کرد و بندگی کرد آب و جارویی یا زمین یا دل. امید است قبای زیارت عتبات عالیات بر تن شما باشد. م.الف

حاجی

به به . صفای دل در میهمانی وصلت را عشق است . بااو ..باش